گفتم غم تو دارم

خشم بیش از حد گرفتن وحشت آرد و لطف بی وقت هیبت ببرد. نه چندان درشتی کن که از تو سیر گردند و نه چندان نرمی که بر تو دلیر شوند.درشتی و نرمی به هم در به استچو فاصد که جراح و مرهم نه استدرشتی نه گیرد خردمند پیشنه سستی که ناقص کند قدر خویشنه مر خویشتن را فزونی نهدنه یکباره تن در مذلت دهدشبانی با پدر گفت: ای خردمندمرا تعلیم ده پیرانه یک پندبگفتا: نیکمردی کن نه چندانکه گردد خیره گرگ تیز دندانبرچسبها: درشتی_نرمی , سعدی بخوانید...

ادامه مطلب